تبلیغات
دنیای حیوانات - دیدومک

توضیحات وبلاگ                 
با عرض سلام خدمت شما بازدیدکنندگان گرامی. شما عزیزان می توانید عکس های خود را از فیلد روبه رو آپلود کنید: در خبرنامه ی ما عضو شوید تا بتوانید از امکانات این وبلاگ مانند ارسال وحذف پست،تایید نظراتو...استفاده کنید. در نظر سنجی ما شرکت کنید.برای تبادل لینک با ما ابتدا ما را بانم "دنیای حیوانات"لینک کنید سپس در بخش نظرات یا ارسال لینک خبر دهید تا لینکتان کنیم. ما را از نظرات وپیشنهادات خود اگاه کنید

دیدومک                 

دیدومَک (نام علمی: Vanellus indicus یا Hoplopterus indicus) پرنده‌ای است پر سر و صدا، در سکوت شب، صدایش حتی از فاصلهٔ یک کیلومتری هم شنیده می‌شود و حدود ۳۳ سانتیمتر طول دارد و همانند سایر آبچلیک سانان در حول و حوش آب‌ها به سر می‌برد.

صدای دیدومَک

در تابستان‌هایی گرم، گاه شب‌هایی آنقدر شرجی می‌شود که قدرت نفس کشیدن را از انسان سلب می‌کند، و گاه آنقدر خشک با چاشنی تشباد (۱) که حتی شبها هم پوست را کباب می‌کند، ولی در هر دو حالت در تاریکی شب و از روی کپر (۲) و سجم (۳) صدای «دیدومک» را می‌شد از دریاچهٔ لمبیر ملکی و ساحل رودخانه مهران به وضوح شنیده شود. گهگاهی صدای تِ تی وَک آن‌ها را دقیقاً از بالای سر و با فاصله‌ای اندک در تاریکی شب احساس می‌شود کرد. شباهت نام این پرنده در فارسی و لهجه کوخردی جالب است و ظاهرا هر دو از صدای آن الهام گرفته شده‌است، عده‌ای آن را «تِ تی وَک» و عده‌ای دیگر «دیی دو مَک» شنیده‌اند. پرنده‌ای بومی جنوب ایران و هرمزگان است، وبه گویش محلی (کوخردی) آن را «تِتیوَک» (Tetivak) گوین

دیدومک در فرهنگ عامهٔ مردم جنوب

در فرهنگ عامهٔ مردم جنوب به ویژه کوخرد پرنده أی نسبتاً شوم بوده‌است. عده‌ای می‌گویند گذشتگان هر گاه شب‌ها صدای «دیدومک» را می‌شنیدند نشانه‌ای از نحسی و بد شگونی بود و باید مقداری آب بر روی زمین می‌ریختند و عده‌ای دیگر می‌گویند شنیدن صدای «دیدومک» (تِتیوَک) در شب نشانه‌ای است از متولد شدن نوزادی در حوالی. اما حالا که کسی این‌ها را باور ندارد. فقط هنگامی که به «دیدومک» نزدیک می‌شویم می‌توان صدای آن را برای هشدار به سایرین بشنویم یعنی نوعی اعلام وجود غریبه‌ای است در نزدیکی.
تشباد: آتش باد، بادی سوزاننده، گرم و خشک است که در فصل تابستان در استان هرمزگان و استان‌های جنوبی می‌وزد.
کَپَر: کلبه‌ای است که از تنه و شاخهٔ درخت نخل و درختان بومی دیگر به منظور نشستن و استراحت بر آن و در زیر سایهٔ آن ساخته می‌شود.
سِجَم: همانند کپر ولی کوتاه‌تر از آن و در حدود یک متر است و فقط از سطح بالایی آن برای نشستن و خوابیدن استفاده می‌شود.



منبع:
http://www.salar75.mihanblog.com

| نوشته: سالار نجفلوی | تاریخ: شنبه 22 اسفند 1388 ساعت 01:34 ق.ظ | لینک ثابت | نظرات () و ::

اخرین مطالب ارسالی                 
هک ::
دودو ::
دم جنباک ::
دلیجه ::
دم جنباک ::
دلیجه ::
دودو ::
درنا ::
دراج ::
درنا ::
دراج ::
دیدومک ::
دارکوب ::
خوتکا ::
دارخزک ::
خروس کولی ::
خروس ::
حواصیل ::
خوتکا ::
دارخزک ::
خروس کولی ::
خروس ::
حواصیل ::
دیدومک ::
دارکوب ::
چنگر ::
چکاوک ::
چرخ ریسک ::
چنگر ::
چکاوک ::

صفحات